cok zaman gecmis gibi.

uzun bir süredir yazamama tembelliginin ardından bu gece birseyler yazmak istedim. evet.. tüm kurallarımı ihlal ettigim günler ardı sıra üzerime devrilirken bu gece sucuk ekmege tav oldum. gerci ben sucugu pek sevmem. kokorec istegimi kapatacagıma inanaraktan gerceklestirdim bu eylemi. daha dogrusu annemin dısarıdan gelirken kokorec almayı unutunca bana gectigi bir tür kıyak da diyebiliriz. ama ben sucuga bayılmam ki. neyse ekmek cok tazeydi onun hatırı büyük.. bir kısmını aksam yemegi sonrasında nutella ve fıstık ezmesiyle götürmüstüm.. taze ekmegin kokusu beni benden almaya yetiyor.. neyse spor yapamadıgımdan hic bahsetmeyeyim...saatlerin geri alınmasından da nefret ediyorum. sabahları gec uyanıyorum.. yok bu cümle olmadı. öglenleyin uyanıyorum dersem daha dogru olur zannediyorum. uyanır uyanmaz hazır kurulmus bir kahfaltı sofrasına sevinmeliyim aslında ama bu hosuma gitmiyor. bazen annemin hazırlamıs oldugu yumurtaya veya ısıtılmıs sıcak ekmege boyun egisim o günün hazin baslangıcını coktan yapmıs oluyor.. cok kahve iciyorum.. cay da iciyorum. iyi ki seker kullanmıyorum bunlar icin. bu kendim hakkında sevinmem gereken bisey evet. evdeki tartı denen alet bozuldu. artık karsılasamıyor olusumuzdan mı bilmiyorum ama istahımı abarttım.. birkac gündür nezleydim istah denen birsey yoktu ama geri geldi. havalar sogudu. dısarıda yürüyüs fikrine sıcak bakmıyorum. ama bakmam lazım bakmalıyım. spor yapmayı ciddi anlamda özledim ama tembelim tembelim cok fazla tembelim.. fazla uyuyorum fazla uyuyorum. iki kere yazmam daha mı niteleyici anlamadım :D neyse bu kadar gevezelik yeter.